maandag, maart 10, 2008

Ariane 5 met Jules Verne de ruimte in

De lancering van draagraket Ariane 5 met aan boord het Automated Transfer Vehicle (ATV) Jules Verne stond aanvankelijk gepland voor 22 februari, toen ik op bezoek was in Kourou (Frans Guyana), waar de Franse en Europese raketlanceerbasis is gevestigd. Helaas, de lancering van het vaartuig dat bedoeld is om het Internationale Ruimtestation (ISS) te bevoorraden, werd uitgesteld, en wel tot gisteren. Hierboven de lancering.
Het filmpje hieroder laat een recente lancering zien bij - voor de toeschouwers - betere weersomstandigheden. Van de bewoners van Kourou heb ik gehoord dat het een bijzonder spectaculair schouwspel is: een grote lichtbal die in de donkere nacht boven Kourou omhoog schiet en die korte tijd de hele omgeving verlicht.

Labels: , ,

maandag, maart 03, 2008

Aan de overzijde van de Marowijne: Suriname en Paramaribo

Helemaal politiek correct is het niet, maar met een zekere trots heb ik vastgesteld dat 'wij' in voormalig Nederlands Guyana een stuk fraaiere stad hebben gebouwd dan de Fransen in hun Guyana, dat nog steeds Frans is. Ik was bijzonder onder de indruk van Paramaribo, zeker in vergelijking met het tegenvallende Cayenne. Hier enkele foto's van mijn korte bezoek aan Suriname vorig weekend.

Per bootje over de Marowijne van Saint-Laurent-du-Maroni naar Albina. Opmerkelijk is dat je in Saint-Laurent (EU) verplicht je paspoort moet laten stempelen als je Suriname in wil. Hoewel de Fransen er elders in Guyana alles aan doen om te laten zien dat het een Frans gebiedsdeel is, ontbreekt op het stempel iedere verwijzing naar Frankrijk. Er staat slechts Guyane.
In Albina strijden taxichauffeurs om je mee te nemen naar Paramaribo. De weg is 140 kilometer lang en is de slechtste waarover ik ooit kwam. Hoewel er weinig verkeer is, doe je er tweeënhalf uur over. Chauffeur Robert zei dat Suriname zich rot moet schamen voor alle kuilen en gaf de politici de schuld. Die denken slechts aan zichzelf.
Hij vindt dat Jules Wijdenbosch snel terug moet komen als president. Die heeft tenminste een mooie (maar omstreden) brug over de Suriname-rivier achtergelaten. 'Vroeger moest je vanuit het oosten met de veerboot naar Paramaribo, maar die was heel vaak kapot. En dan zit je met de gebakken peren', zei Robert met een mooi Surinaams accent.
Wat me verder opviel langs de weg: tientallen verkeersdrempels. Hoewel die geen exclusief Nederlands fenomeen zijn, beklaagt een Duitse vriend zich telkens over het grote aantal in Nederland. De overzeese rijksdelen konden niet achterblijven, moet Nederland gedacht hebben.

Gebouwen als dit maken dat de binnenstad van Paramaribo op de werelderfgoedlijst staan van VN-organisatie Unesco.

Fietsende kinderen kijken bewonderend naar passerende rode sportauto

Tijdens mijn korte bezoek viel het me op hoe vriendelijk Surinamers tegen Nederlanders zijn. Ik was een klein beetje bang dat de rol van oud-kolonisator 'ons' wellicht niet in dank werd afgenomen, maar het tegendeel leek waar.
Tot mijn verbazing stonden de standbeelden van koningin Wilhelmina en van voormalig minister van Koloniën en gouverneur in Suriname Titus van Asch van Wijck (eind negentiende eeuw) nog gewoon overeind. De residentie van de president (foto) is in de voormalige ambtswoning van de Nederlandse gouverneurs gevestigd.

Vriend en reisgenoot Sébastien maakt in Paramaribo kennis met een Hollandse specialiteit: een kroket van Van Dobben. De plek waar dit geschiedde heet Frietpunt NL. Hij zal het niet snel vergeten.

Journalist ben je 24 uur per dag, 7 dagen per week, 52 weken per jaar.

Een tragisch verhaal midden in het paradijselijke stadspark de Palmentuin. De tekst van het plakkaat: 'Dit monument wordt opgedragen aan mijn zoon Ruben, die omkwam door verstikking in een koelkast in 1966. Het is een waarschuwing aan de Surinaamse gemeenschap beter op hun kinderen te letten.'

Trots op het bier van Parbo, ons eigen bier

Maar niet te vroeg te veel drinken. Een man ondervindt de gevolgen van overmatige Parbo-consumptie. Een vermoedelijk Nederlandse toeriste kan een brede lach niet onderdrukken.

Labels: , ,

Zoon van het opperhoofd

Dit is Hendrik. Met zijn vrouw Carmen uit de Dominicaanse Republiek beheert hij hotel-restaurant Agami in het plaatsje Espérance aan de rivier de Marowijne in het westen van Frans Guyana. Anderhalve week geleden bracht ik daar de nacht door, alvorens de rivier over te steken en een weekendje naar Paramaribo te reizen.
Aangezien ik met een Franse vriend rondreisde, ging Hendrik ervan uit dat ik Fransman was. Toen ik hem mijn nationaliteit vertelde, bracht dat een grote glimlach op zijn gezicht. Hij bleek een trotse Surinamer, zoon van een indianenopperhoofd. Maar tegelijkertijd was hij een groot liefhebber van Nederland en van de taal.
Zijn vader kon het volgens Hendrik goed vinden met prins Bernard. Als bewijs liet hij een foto zien van de prins op bezoek in het Surinaamse indianendorp. Zijn vader draagt een uniform dat bij mij eerder associaties oproept met een legerleider dan een indianenhoofd. Prins Bernard lijkt zich wel op zijn gemak te voelen onder de palmbomen.
Hendrik had zijn vader op kunnen volgen als opperhoofd, maar het liep anders. Politieke instabiliteit en Franse euro's deden hem naar Frankrijk vluchten. Zijn hart ligt nog steeds aan de overzijde van de Marowijne.

Labels: ,

donderdag, februari 28, 2008

Ook dit is Frankrijk

Capucijnaapje op Ile Royale

En nog eentje, met mango

Ile du Diable, Duivelseiland

Les Iles du Salut voor de kust bij het plaatsje Kourou in Frans Guyana zijn nu drie paradijselijke eilanden, maar waren in het verleden een strafkolonie voor Franse misdadigers. Duivelseiland (Ile du Diable) was gereserveerd voor politieke gevangenen, van wie de ten joodse officier Alfred Dreyfus, ten onrechte van hoogverraad beschuldigd, de bekendste is.
Dat eiland is verboden terrein, het Ile Royale en het Ile Saint-Joseph zijn wel toegankelijk. De eilanden worden beheerd door de CNES, het Franse centrum voor ruimtevaart. Daarover later meer.

Labels: , ,

vrijdag, februari 22, 2008

Gendarme in korte broek

Gendarmes in korte broek, nabij het strand van Kourou.

Of het hun autoriteit ten goede komt, is de vraag. Echt sexy is het ook niet, als je het mij vraagt. Hoe dan ook, de gendarmes in Frans Guyana dragen korte broeken. Dat hadden ze in Saint-Tropez ook wel gewild.

Labels: , ,

Goudkoorts op de Frans-Braziliaanse grens

Goudkoorts in Oiapoque, Brazilië

U denkt wellicht dat Frankrijk landgrenzen heeft met België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië en Spanje. U bent lichtelijk bijdehand en zegt: vergeet Andorra en Monaco niet. Echte wijsneuzen gaan nog een stap verder: Frankrijk grenst ook aan Brazilië, Suriname en Nederland.
De rivier Marowijne scheidt het Franse departement Guyana van Suriname, terwijl de Oyapock de natuurlijke grens vormt tussen Frans Guyana en Brazilië. Voor de volledigheid: op Sint-Maarten kun je de Frans-Nederlandse grens oversteken zonder België te passeren.
Afgelopen weekend was ik in Oiapoque, de Braziliaanse grensplaats die je vanuit Frankrijk na een tochtje van tien minuten per korjaal bereikt. Op de weg van de Guyanese hoofdstad Cayenne naar het Franse grensplaatsje Saint-Georges-de-l'Oyapock telde ik 34 autowrakken (foto's in dit en dit bericht).
Boze dan wel baldadige banlieusards gaan dit maal vrijuit. En ook al vliegt er af en toe een auto uit de bocht, ook ongelukken zijn niet de voornaamste oorzaak van het autokerkhof langs de weg. Dat is misdaad, deels gelieerd aan goudkoorts.
Het zit ongeveer zo: Braziliaanse goudzoekers steken de grens over om in de onherbergzame Guyanese jungle illegale goudmijnen te exploiteren. Dat leidt regelmatig tot achtervolgingen en schotenwisselingen tussen Franse gendarmes en goudzoekers. In gestolen vluchtauto's crossen de goudzoekers Guyana door. Vaak schijnen ze hun auto zelf in de fik te steken om sporen uit te wissen. Bij deze foto kunnen we zelfs denken aan een afrekening tussen rivaliserende goudzoekers...
Een reportage over illegaal goudzoeken en de gendarmes die er in korte broek achteraan racen leest u binnenkort in de GPD-kranten.

Labels: ,

donderdag, februari 21, 2008

La Poste, ook in Frans Guyana...

... maar of alle pakketjes op de juiste bestemming zijn aangekomen, valt te betwijfelen.

Labels: