woensdag, oktober 29, 2008

Met Job Cohen naar het Institut du Monde Arabe

Photobucket
Ernst Veen (Hermitage Amsterdam), burgemeester Job Cohen van Amsterdam, uw verslaggever en Bas Berends (Nederlandse ambassade in Parijs) voor het Institut du Monde Arabe in Parijs. Foto: Emile Gregoire

Oef, dat was weer een zware dag. Een glas champagne op nuchtere maag, lunchen op de residentie van de ambassadeur, een museumpje pakken met Job Cohen, enfin, u kent het wel. Tijd om te slapen.
Morgen in Het Parool een verslag van het bezoek dat de Amsterdamse burgervader bracht aan het Institut du Monde Arabe in Parijs, ter inspiratie voor een Amsterdams islamitisch cultureel centrum, dat ooit zou moeten verrijzen. Inch'allah.

Labels: ,

donderdag, september 18, 2008

Witte illegalen, Joden en Jeff Koons

Photobucket Photobucket PhotobucketLa Tour d'Argent (foto: xnxbox), Le Marais (foto: rsepulveda) en Koons in Versailles (foto: Clemmm8).

Enkele links naar recente verhalen:
  • Gisteren (en wellicht vandaag nog steeds) hielden illegale Malinezen het sterrenrestaurant La Tour d'Argent bezet, een instituut van de Franse gastronomie. Lees erover in BN/De Stem.
  • Met enige regelmaat worden Joden slachtoffer van geweld. Vorige week in Het Parool.
  • Jeff Koons exposeert sinds vorige week in Versailles. Ook dat staat (onder meer) in Het Parool.

Labels: , , ,

dinsdag, september 16, 2008

Marseille Europese culturele hoofdstad in 2013

Photobucket
Foto: Jean-Pierre Jeannin

Het duurt nog even, maar zojuist werd bekend dat Marseille in 2013 de Europese culturele hoofdstad van Europa zal zijn, samen met Košice in Slowakije. Dat treft, want het is een van mijn favoriete steden van het land.

Labels: ,

maandag, juli 14, 2008

Veel Nederlands in Avignon

Voilà mijn verslag van het theaterfestival van Avignon, waar ik dit weekend vertoefde. De foto die weinig met tekst te maken heeft, maar wel mooi is en tijdens het festival is genomen heet La Valse d'Avignon en is van Gabba Gabba Hey!

Nederlandstalig theater triomfeert in Avignon
Nooit eerder was er zoveel Nederlands te horen tijdens het theaterfestival van Avignon. Zaterdag ging Romeinse tragedies van Toneelgroep Amsterdam in première. ‘Zes uur lang luisteren ze naar Nederlands, ongelooflijk.’
(Van onze correspondent Olivier van Beemen)
AVIGNON (GPD) _ Juli in Avignon. Zoals ieder jaar bruist het onder de platanen van het oude, ommuurde stadscentrum. In de schaduw van het pauselijk paleis, waar in de late Middeleeuwen een eeuw lang tegen Rome opstandige Franse pauzen gevestigd waren, prijzen jonge artiesten en regisseurs hun voorstelling aan. In kleine theatertjes en op alle hoeken van de smalle straatjes is toneel te zien, tot duizend optredens per dag, onder de brandende Provençaalse zon.
Menig deelnemer aan le festival off, zoals het onofficiële programma genoemd wordt, droomt ervan ooit deel uit te maken van het echte festival, le festival in. Dan speel je op de meest prestigieuze plekken, zoals la cour d’honneur (de erebinnenplaats) van het pauselijk paleis of in het eveneens Middeleeuwse karmelietenklooster.
In dat programma is Nederlandstalig toneel dit jaar beter vertegenwoordigd dan ooit, vooral dankzij de Vlamingen. De Toneelgroep Amsterdam voert de veelgeprezen Romeinse tragedies op van de Vlaamse regisseur Ivo van Hove en een viertal andere Vlaamse regisseurs toont nog vijf andere voorstellingen. Bovendien is Nederlandse dans aanwezig met Emio Greco en Pieter Scholten.
,,Nederlands theater is hip”, zegt Rudi Wester van de culturele afdeling van de Nederlandse ambassade in Parijs, die de Nederlandse producties financieel steunt (20.000 euro). ,,Ons theater is anders dan het Franse, experimenteler”, vindt Henk Scholten van het Theater Instituut Nederland, dat vier ton uittrok om twee jaar lang Nederlands theater in Frankrijk te promoten.
Voor festivaldirecteur Vincent Baudriller is er geen sprake van een opleving van het Nederlandstalig toneel. ,,Voor mij is het irrelevant uit welk land een regisseur komt”, zegt hij. ,,Ik heb grote erkenning voor het werk van Ivo van Hove, die ik al langer ken. Ik waardeer de dramaturgische vrijheid die het Nederlands en Vlaams toneel vaak kenmerkt.”
De Romeinse tragedies, een bewerking van drie stukken van Shakespeare (Coriolanus, Julius Caesar en Antonius en Cleopatra), is een goed voorbeeld. De voorstelling vindt plaats in een gymzaal in een woonwijk buiten het centrum, waar een vijfhonderdkoppig publiek zes uur lang de intriges volgt van de Romeinse machthebbers.
,,Zes uur lang luisteren ze naar Nederlands met boventitels, ongelooflijk”, zegt Van Hove voor de voorstelling. ,,Ik dacht dat dit stuk niet te exporteren was, maar we hebben het ook al op de Wiener Festwoche gespeeld.”
Van Hove is opgetogen in Avignon te staan. ,,Hier wil je staan”, zegt hij. ,,Na een mindere periode waarin het festival wat in zichzelf gekeerd was, is Avignon weer terug. De programmering is internationaal, ik ontmoet mensen die ik jaren niet gezien heb. Hier wordt het theater serieus genomen.”
Tijdens de voorstelling is het publiek verbaasd als het tijdens de eerste decorwisseling wordt uitgenodigd het podium op te komen om iets te drinken of een broodje te eten. Op grote bankstellen midden op het toneel mogen ze plaatsnemen en wanneer de acteurs zich net in een andere hoek van het podium bevinden, volgen ze het verhaal op videoschermen.
,,In Frankrijk zijn we niet gewend aan zo’n mix van theater, film en muziek”, zegt Didier Fusillier, directeur van het theater Maison de la Culture in de Parijse voorstad Créteil. Hij werkt al twintig jaar samen met Nederlandse gezelschappen en liet onder anderen Orkater en T.r.a.s.h. overkomen.
Om tien uur 's avonds is de zaal nog net zo gevuld als om vier uur ’s middags. ‘Bravo’, klinkt het van meerdere kanten en de vijftien acteurs worden liefst zeven keer teruggeroepen.
De online-versie van het toonaangevende Franse culturele weekblad Télérama heeft zondag meteen een recensie: ‘Met de Romeinse tragedies elektrocuteert Ivo van Hove het festival. Tegen alle verwachtingen in, gaan de zes uur spektakel in hels tempo voorbij. (...)
Terwijl veel festivals uitentreuren dezelfde buitenlandse regisseurs blijven uitnodigen, en terwijl de bazen van onze Franse toneelcentra elkaar steeds weer vragen, zien we vol vreugde toe dat Avignon ons deze zomer grote, onbekende artiesten voorschotelt. Zegt het voort.”

Labels: , ,

woensdag, juni 25, 2008

Wat staat er op de foto? (64)

Waar heb ik gisteren een aangenaam cultureel avondje doorgebracht? Spelregels en prijs: hier (foto is niet van mij: fotocredit volgt later).

Labels: ,

woensdag, januari 23, 2008

Gad Elmaleh in Olympia


Vorig jaar had ik het al eens over Gad Elmaleh, in mijn ogen de beste Franse caberetier van het moment en een voorbeeld dat Franse humor wel degelijk grappig kan zijn. Hier een aardig filmpje waarin hij voor een zeer middelmatige reality show (Nice People) een paar jaar geleden een Nederlander na doet. Hij moest natuurlijk ook rondkomen. Ik stel u meteen gerust: hij kan veel beter.
Dat bewijst hij nog maar eens met zijn nieuwe show Papa est en haut, die ik gisteren zag in Olympia in Parijs. Hij danst, zingt, speelt gitaar en maakt bovenal sterke sketches en grappen. Veel scènes uit het dagelijks leven, waarin hij zijn zoontje meeneemt naar Disneyland en bedrogen uitkomt als Mickey even een sigaretje blijkt te roken wanneer zijn zoontje net een handtekening wil, waarin hij als ancien pauvre (adequater dan nouveau riche volgens Gad) naar een luxueus restaurant gaat met zijn vriendin en zit te stressen over wat zij zal bestellen van haar menukaart zonder prijsvermelding. Bij hem staan de prijzen wel vermeld en hij weet wat er op het spel staat. Enfin, typisch een situatie van: je had erbij moeten zijn.

Hommage aan Hans Teeuwen?
Al voor het spektakel begon, was er de nodige opwinding. Zanger Patrick Bruel zat in de zaal. Ik had natuurlijk zoiets van: die zag ik vorige week nog bij de avant-première van Asterix, maar de (ex-)bakvisjes in de zaal dachten daar duidelijk anders over en begroetten hem luid schreeuwend. Gad gaf hem ook de nodige aandacht door zijn vreemde danspasjes te imiteren. Ik heb eens bij Youtube gekeken, maar zag het niet helemaal. Ook Charles Aznavour bleek overigens in de zaal zitten. Gad is popi.
Opmerkelijk was dat hij een vrijwel zelfde grap maakte als Hans Teeuwen in Dat dan weer wel vijf jaar geleden in de sketch 'Eerlijkheid'. Hans Teeuwen, van de site hitslyrics.com:

Weet je, ik zou een goede vader zijn. Weet ik zeker. (...) Komt m'n zoontje bij mij. 'Papa, papa, ik heb een tekening voor je gemaakt' *zucht* Ik sta uit het raam te kijken man! Wat tekening? wat is 't, laat es zien. PFFFLSZZ. Wat is dit voor shit? Ey loser, wat is dit? Hier dit, wat is dit? KIJK DAN. Wat zijn dit? Wat z... Handen? Dit zijn handen! Dit zijn harken. Ja, en dit is de zon neem ik aan, jah? Waarom lacht ie? De zon is een bal met lava, lava lacht niet, lul! Sjonge, sjonge, sjonge. Ben ik dat? Ben IK DAT? Oh ja, pappa is net zo groot als het huis. Tuurlijk. Och kijk, en mamma is kaal. Is niet leuk he? Mamma's ziekte belachelijk maken. Zal ik jou eens wat vertellen? Ik denk, dat mamma ziek geworden is, door jou tekening. Ja, jij hebt geen gevoel. Jij bent een sadist. Ik zal je zeggen, pappa en mamma wilde helemaal geen kind. En toen kwam jij en alles ging mis! Ga maar naar je kamer en maak er nog maar een. Nou, dit kind red zich, want het is weerbaar, snap je?

Gads tekst heb ik uiteraard niet mee zitten pennen, maar ook bij hem kwam zijn zoontje een tekening laten zien. Ook Gad verbaasde zich dat hij op de tekening even groot is als het huis en dat de zon lacht (en een zonnebril droeg).
Een geval van 'grote breinen komen ongeveer tegelijkertijd met dezelfde briljante vondst', zoals Laurens Janszoon Coster en Johannes Gutenberg met de boekdrukkunst (als Haarlemmer ben ik er nog steeds van overtuigd dat Coster eerst was en niet Gutenberg), was het inspiratie dan wel plagiaat (de Nederlandse connectie is er, zie boven) of hebben beiden zich wellicht door een derde laten inspireren? Wie weet hier meer van?

Labels: , ,

woensdag, januari 02, 2008

Franse spoorwegen in Grand Palais

Expositie van de SNCF in Grand Palais. Foto's: Phil Beard

Tot en met zondag kunt u voor een fantastische tentoonstelling over de Franse spoorwegen terecht in het Grand Palais in Parijs. Het grote paleis, gebouwd voor de wereldexpositie van 1900, is jarenlang dicht geweest voor restauratiewerkzaamheden. Het glazen dak dreigde naar beneden te komen. Sinds 2005 is de grotendeels smeedijzeren contructie in volle luister hersteld. Tot mijn grote schaamte moet ik bekennen dat ik er nog nooit binnen was geweest. Het is een geweldig gebouw.
De Franse staatsspoorwegen SNCF organiseren er een tentoonstelling ter gelegenheid van hun 70ste verjaardag. Treintjes, oude affiches van onder meer Salvador Dalí, conducteurspakjes door de jaren heen, beroemde filmfragmenten met treinen: erg leuk allemaal. De oude treinen komen helemaal tot hun recht in het paleis.

Labels: , , ,

maandag, juli 09, 2007

Vakantie, Futuroscope, Pat Andrea

Futuroscope

Ik was even een weekje in Nederland. Dinsdag zit ik weer op mijn post. Ik begrijp dat u de Franse verhalen mist. Daarom hier nog een reportage over Futuroscope, het futuristische pretpark nabij Poitiers en het langverwachte verhaal over Pat Andra, hier. Ook schreef ik recentelijk een column, waarvan dit een enigszins bewerkte versie is.

Labels: ,

dinsdag, april 24, 2007

Franse stemwijzers (3)

Beetje laat, want de eerste ronde is voorbij, maar toch wil ik u deze culturele stemwijzer niet onthouden. Op basis van favoriete films, muziek en boeken krijg je een stemadvies. De uitkomst was bij mij nogal anders dan de adviezen gebaseerd op programmapunten, waarin ik steeds het dichtst zat bij Bayrou. Zie hier en hier.
Cultureel zit ik het dichtst bij José Bové, 40 procent overeenkomst, gevolgd door communiste Marie-George Buffet en jager Frédéric Nihous. Het geeft te denken... Van de kandidaten die nog in de race zijn, heb ik meer affiniteit met Royal (21 %) dan met Sarkozy (slechts 5%). Dat wordt voor mij geen avondje gezellig over films en boeken praten met Sarko. Ik ben benieuwd naar jullie kandidaten.

Labels: ,

donderdag, januari 11, 2007

Beatrix op Institut Néerlandais in Parijs

Kongingin Beatrix in gepsrek met cursisten Nederlands in Parijs, tussen directrice Rudi Wester van Institut Néerlandais en Maria van der Hoeven, minister van OCW. Foto: Hans Jacobs/GPD

Tja, daar stond ze dan. Onze koningin. In het Institut Néerlandais, het Nederlandse culturele centrum in Parijs. Temidden van enkele onderdanen, onder wie uw razende reporter, geen actief antimonarchist, maar diep in het hart toch republikein. Ze gaf me zelfs een hand.
Beatrix kwam om het vijftigjarig bestaan van het Institut bij te wonen. Haar vader Bernard was 11 januari 1957 aanwezig bij de opening, samen met de Franse president Coty. Diens verre opvolger was er dit keer niet bij, maar wel de minister van Cultuur, Renaud Donnedieu de Vabres.
Met schrijver Adriaan van Dis, die in Parijs woont, kon Hare Majesteit het goed vinden. Hun gesprekje ging vooral over fietsen in Parijs, een riskante onderneming weet ik uit ervaring. De laatste tijd is het noodlot onder Nederlanders in Parijs een aantal malen toegeslagen: de kersverse ambassadeur Hugo Siblesz was vandaag afwezig door een vervelende val, waarvan hij nog steeds herstellende is, en een andere medewerkster van de ambassade is tegen een openslaande autodeur geknald. Dat moesten we dus maar niet meer doen, sprak de koningin wijselijk.
Aardig om van redelijk dichtbij te zien hoeveel er komt kijken bij een bezoek van een paar uurtjes. Als alles volgens schema is verlopen, zit de koningin nu al weer in het vliegtuig, na weken, zo niet maanden voorbereiding van de ambassade en het instituut.
Indrukwekkend waren de grootmeesteres (directrice Rudi Wester: 'dat zal ik maar niet in het Frans vertalen') Martine van Loon-Labouchère, die de koningin altijd en overal schijnt te vergezellen en ook best op haar lijkt, en de mannen met de oortjes. Bij een van hen zag de bevriende architect Jelle Feringa een duidelijke lijn onder het pak lopen, die volgens hem duidt op een holster. En uiteraard was de RVD erbij, in de vorm van een vriendelijke doch gedecideerde man die mij tegen de zin van een dame van Custodia in de hoofdzaal plaatste tijdens de speeches en niet in de salon annexe, waar ik eigenlijk had moeten zitten.
De regionale kranten van de GPD waren goed vertegenwoordigd vandaag. Ook de speciale verslaggever voor royalty Hans Jacobs was overgekomen. Zijn verslag staat op zijn Royalblog.
Een interessante ochtend dus. Nu is het tijd voor een stevige kop koffie, om de effecten van de champagne weer enigszins ongedaan te maken en au boulot.

Lees hier over het interview met Rudi Wester, dat ik vorige week schreef.

Labels: , ,