maandag, december 08, 2008

Sportief verliezer (2)


Nog een filmpje waaruit blijkt dat een deel van Royals aanhang, la génération Royal, de nederlaag van Ségolène vorige maand in de strijd om het voorzitterschap van de Franse socialisten, zo sportief heeft opgevat. Het schept alle vertrouwen dat het helemaal goed komt met de eenheid die nu zo mist binnen de Franse Socialistische Partij. Goed ook om te zien dat er binnen die aanhang enkele techneuten met vernuft rondlopen. Wellicht kunnen die bij een volgende verkiezing de stemmachine saboteren, zodat Royal eens een keertje wint.

Labels: , ,

woensdag, november 26, 2008

Sportief verliezer

'De helft, wat zeg ik, waarschijnlijk nog iets meer. Maar we kregen het recht niet nog een keer te stemmen. Zo is het nu eenmaal.' Ségolène Royal toont zich in een videoboodschap die gisteren werd verstuurd een buitengewoon sportief verliezer in de strijd om het leiderschap van de Parti Socialiste... Dat belooft nog wat de komende jaren.

Labels: ,

dinsdag, juni 19, 2007

Airbus op vliegtuigbeurs Le Bourget

Vandaag een verhaal in onder meer BN/De Stem over de bestellingen die gisteren binnenstroomden bij Airbus. Hier leest u meer berichten over de vliegtuigbouwer met hoofdkwartier in Toulouse. Verder nog een stukje over Royal en Hollande op de site van dezelfde krant.

Labels: ,

zondag, juni 17, 2007

Ségolène Royal en François Hollande uit elkaar

Echtscheiden kunnen ze niet, want ze zijn niet getrouwd. Hoe dan ook, de liefde tussen presidentskandidate Ségolène Royal en de socialistische partijleider François Hollande heeft de roerige verkiezingsperiode van de laatste maanden niet overleefd.
Vandaag kondigde Royal aan dat beiden uit elkaar zijn. Ze vertelde er niet bij sinds wanneer dat het geval is. Woensdag wordt meer bekend als het boek Les coulisses d'une défaite (Achter de schermen van een nederlaag) verschijnt, van twee Franse journalisten. Vandaag zei Royal dat men Hollande niet meer als haar compagnon (partner) moet presenteren. Dat is namelijk niet langer het geval.
Het paar leerde elkaar dertig jaar geleden kennen op de politieke kweekschool ENA, waar ze ook bij ex-premier Dominque de Villepin in de klas zaten. Volgens de auteurs van La femme fatale ging het anderhalf jaar geleden al mis toen Royal ontdekte dat Hollande (objectief gezien toch wel een 'liefdesklasse' lager dan zij*) een minnares had, een 'mooie, blonde journaliste'. Daar schreef ik laatst een verhaal over, onder meer in BN/De Stem.
Tussen de president en zijn vrouw is het ondertussen ook niet alleen maar koek en ei. Nicolas en Cécilia Sarkozy zijn ook een tijd uit elkaar geweest. Beiden hielden er een minna(a)r(es) op na, een zakenman voor Cécilia en (ook al) een journaliste voor Sarko. Chirac had het ook al eens met een journaliste, net als minister Jean-Louis Borloo en oud-minister François Baroin (beiden hebben een - andere - nieuwslezeres van France 2). Bij de laatste twee gaat het echter niet om minnaressen, maar om hun officiële geliefden.
Zo, dan kunt u de bladen bij de kapper weer netjes op hun plek laten liggen.

* de klassenstrijd is bij de PS nog geen verleden tijd

Labels: ,

maandag, mei 07, 2007

President Nicolas Sarkozy

Feestende Sarkogirls op de Place de la Concorde

Een intensieve verkiezingsdag vandaag. Het begon al vroeg, in Brussel, waar ik gisteravond even op adem kwam van het wekenlange verkiezingsgeweld. Eenmaal in Parijs was het rustig: een normale zondag. Tijdens mijn fietstocht van het Gare du Nord viel me de rij op bij een tweetal stemlokalen: de Fransen hadden er weer zin in vandaag.
Hoewel de kans volgens de peilbureaus klein was dat Ségolène Royal zou winnen, had ik in overleg met de redactie besloten twee analyses te schrijven: een met de vooruitzichten van vijf jaar Ségo en een over vijf jaar Sarko. De 'winnende analyse' konden we om acht uur direct doorsturen naar de GPD-kranten, de ander verdween in de prullenbak.
Na vijven, toen de Waalse RTBF met een voorspelling was gekomen die uiteindelijk nauwelijks meer veranderd is, ging ik opnieuw de stad in. Eerst naar de socialisten, die samenkwamen bij het hoofdkwartier van de PS, op de Rue de Solférino. Ik sprak onder anderen een meisje dat stoer aankondigde het land te verlaten als Sarkozy haar nieuwe president zou worden.
Toen ik haar vertelde dat ze op grond van de exit-polls dan maar beter kon beginnen te pakken (wat ben ik toch een slecht mens), keek ze zo bedroefd dat ik er maar snel aan toevoegde dat er natuurlijk nog heel veel kon veranderen: de stembussen waren immers nog niet eens dicht.
Genoeg schade aangericht, no time for losers, op naar de Place de la Concorde, naar de winnaars. Sarkozy zelf was op zijn campagnebureau in het tiende arrondissement van de stad, waar op dat moment ook de meeste aanhangers waren. Maar op het Eendrachtsplein was het ook al gezellig druk, met veel nette jongens met fraaie scheidingen en merktruien om de schouders, die namen droegen als François-Xavier Carayon en Jean-Florent Quinonero: jongens die er waarschijnlijk alle belang bij hebben dat successierechten worden afgeschaft (een van Sarkozy's beloften). François-Xavier had overigens wel lekker gek een 'I love Sarko'-T-shirt aan.
Terwijl ik met mijn fiets rondreed en druk aan het interviewen was, kwam er een Nederlandse man op me af. Het was weer eens zover: ik was herkend. Hij had een reportage gelezen in het Francofielenblad Leven in Frankrijk waarin drie Nederlandse correspondenten in Parijs waren geïnterviewd, onder wie ik. In Brussel kwam ik al eens een Flevolander tegen die me kende van mijn weblog. Kortom: gekkenhuis.
Acht uur, het moment dat het resultaat bekend werd gemaakt. Terwijl al min of meer zeker was dat Sarko president zou worden, bleef het tot het laatste moment spannend of we op tijd tv zouden hebben. Dat hadden we, maar het was op enkele seconden. Sarkofans bleken enige humor te hebben: ze hoopten dat hun held het landsbestuur beter zou organiseren dan dit feestje...
Nicolas Sarkozy: 53 procent. Dat zeiden de Belgen inderdaad drie uur eerder ook al. De champagne werd ontkurkt, het feest kon beginnen. Snel nog wat onelinertjes weggekaapt en hop, opnieuw naar de socialistische misère.
Hoewel de Ségo-fans uiteraard zeer teleurgesteld waren, viel hun verdriet in het niet bij dat van 2002, toen hun kandidaat Lionel Jospin niet eens de tweede ronde had gehaald. Hij had niet alleen minder stemmen dan Chirac, maar zelfs dan Le Pen: een blamage.
De socialisten moeten zo langzamerhand ook wel gewend raken aan verkiezingsnederlagen. Sinds Charles de Gaulle in 1958 de Vijfde Republiek stichtte, was slechts een van de zes presidenten links: François Mitterrand. Schrale troost is dat hij wel meteen 14 jaar zat.
Het nodige leed was vastgelegd op het netvlies en in de oren, en snel reed ik door naar mijn appartement, waar ik een eerste versie van mijn sfeerverhaal tikte en de wereld instuurde.
Op voor de tweede versie, opnieuw naar Place de la Concorde. Daar was het inmiddels een stuk drukker geworden. Halfslachtige pogingen enkele vrienden te vinden, mislukten, maar er moest ook gewerkt worden. Meer commentaren (die werden er overigens niet bepaald eloquenter op naarmate de avond vorderde) en vooral meer feestbeelden. De totale wereldpers, mijzelf incluis, stortte zich op een fontein op midden op het plein, waar een groepje mooie meisjes en jongens zeeeeeeeeer fotogeniek feestvierden (zie mijn vorige bericht).
De jongens gingen te water en op lafhartige wijze trachtten zij spetterend ook camera's en fototoestellen van het toegesnelde journaille onherstelbaar te beschadigen. Waar was Sarko om in te grijpen bij zo veel baldadigheid? Tolérance zéro moet natuurlijk geen loze kreet blijven. De meisjes dansten uitdagend en bij sommigen kon je twijfelen of ze wel stemrecht hadden. Ze droegen T-shirts waaruit bleek dat ze '100 % in love with Sarkozy' waren.
Sarko had er geen oog voor en liet even op zich wachten. Hij had honger gekregen van de drukke werkdag en zat te souperen bij een restaurantje aan de Champs-Elysées. Ook had hij even weinig oog voor vrouwelijk schoon, omdat hij net dolblij was dat zijn vrouw Cécilia voor het eerst sinds twee weken weer was opgedoken. Ook voor paperazzonieuwtjes kunt u bij mij terecht.
Dan maar even geen Sarko. We hebben nog vijf jaar te gaan (en een maandelijkse persconferentie, heeft hij beloofd). Ik had genoeg nieuwe citaten genoteerd en feesttaferelen geregistreerd om weer snel de Boulevard Saint-Germain af te racen voor een nieuwe versie van mijn verhaal met nog wat meer kleur. U leest het morgen in de regionale kranten.

Blije Sarko-fans op Place de la Concorde in Parijs

Labels: , , ,

zondag, mei 06, 2007

Schatting 17 uur Belgische tv: SARKOZY 53 procent

Royal dan dus 47 procent. Deze cijfers zijn gebaseerd op de eerste exit-polls en moeten met grote voorzichtigheid benaderd worden. Er wordt op veel plaatsen nog tot acht uur gestemd. De opkomst lijkt alle records te breken: om vijf uur had meer dan driekwart van de Fransen gestemd. Ik ga zo eens kijken hoe het er op straat en in de stemhokjes aan toe gaat. Later meer.

Labels: , ,

zaterdag, mei 05, 2007

Essentiële verkiezingsinfo

  • Over ruim 31 uur is de naam van het nieuwe Franse staatshoofd bekend, Ségolène Royal of Nicolas Sarkozy. Op deze site leest u - als alles goed gaat - rond 18:30 een eerste redelijk betrouwbare prognose. De Franse tv wacht tot acht uur, omdat dan de stemhokjes sluiten.
  • In de laatste peilingen staat Sarkozy dik voor.
  • Hier kunt u een prijs winnen door de winnaar te voorspellen en het percentage waarmee hij/zij wordt gekozen.
  • Waar is Cécilia Sarkozy?
  • Met welk Cruijffiaans dilemma ziet Sarko zich geconfronteerd?

Labels: , ,

Het Franse lied: Cali - C'est quand le bonheur ?


Op de dag dat overal in Nederland spectaculaire popfestivals plaatsvinden, heb ik de eer een nieuwe wekelijkse rubriek te presenteren. Het Franse lied. Er dringt nauwelijks nog een chanson door tot Nederland en daar ga ik verandering in brengen.
We beginnen in verkiezingsstemming, met Cali, over wie ik al eens eerder schreef. Vorige zomer draaide de socialist Laurent Fabius Cali's lied C'est quand le bonheur ? (Wanneer komt het geluk?) op zijn bijeenkomsten. Hij streed destijds in een voorverkiezing met Ségolène Royal en Dominique Strauss-Kahn om de socialistische kandidatuur bij de huidige presidentsverkiezingen.
Cali was not amused. Hij blijkt namelijk aanhanger van Royal. Hij was een van de talrijke artiesten die Royals publiek toezong tijdens de bijeenkomst in het Stade Charléty afgelopen dinsdag. Vermoedelijk is het lied bedoeld als Franse tegenhanger van Things can only get better van de Pet Shop Boys, waarmee Tony Blair tien jaar geleden triomfeerde toen hij een einde maakte aan achttien jaar conservatieve dominantie in het Verenigd Koninkrijk.

Labels: , , , ,

donderdag, mei 03, 2007

Wie spreekt het best Engels?

Morgen in de regionale kranten een klein stukje over de beheersing van het Engels van de presidentskandidaten.

Het verhaal staat onder meer in de PZC.

Hier Ségolène Royal:


Een aantal links waar Nicolas Sarkozy Engels zou spreken, werkt niet. Wellicht heeft hij dat te danken aan zijn goede mediarelaties. Hier toch nog een kort fragment. Deze tekst zei hij toen hij een brandweercommandant in New York sprak: "I run. This morning. In Central Park. With T-shirt firefighters."

François Bayrou is dan wel uitgeschakeld, maar wat betreft Engels doet hij niet onder voor zijn tegenstanders. Kijk maar.

En ten slotte Jacques Chirac, die een belabberde uitspraak schijnt te hebben, maar zich redelijk kon redden.

Labels: , , , , ,

Debat tussen Royal en Sarkozy


Dat was een behoorlijk heftig verkiezingsdebat gisteren tussen presidentskandidaten Royal en Sarkozy, maar de Fransen zaten dan ook al twaalf jaar (en niet dagen, zoals de eindredactie dacht) zonder. Bij de vorige verkiezingen zag Chirac niet in wat er te winnen was in een debat met Jean-Marie Le Pen, die verrassend was doorgedrongen tot de tweede ronde. Lees hier mijn verslag, dat ik al na drie kwartier moest schrijven, omdat het anders te laat zou zijn voor de kranten, maar dat de lading toch alleszins redelijk dekt, al zeg ik het zelf. Het debat duurde overigens tweeënhalf uur, een half uur langer dan gepland.
De Franse pers vond niet dat er een duidelijke winnaar was. Twee regionale kranten riepen Sarkozy tot winnaar uit, Libération vond Royal de winnaar, maar Sarkozy geen verliezer en Le Figaro achtte de prestatie van Royal lang niet goed genoeg om Sarko zondag te verslaan.
Zelf vond ik Royal beter, al begrijp ik de reacties van de kranten. Toch was zij pittiger, koos ze meteen de aanval en straalde haar lichaamstaal superioriteit uit, terwijl Sarko er wat ineengezakt bij zat. Een mooi beeld: Royal kaarsrecht tegenover Sarkozy voorover gebogen. Vaak keek hij haar niet eens aan als ze weer een tirade afstak.
Hierboven het moment dat Franse media als hoogtepunt beschouwen. Royal wordt boos wanneer Sarkozy belooft dat gehandicapte kinderen voortaan naar gewone school kunnen gaan. Ségo vindt Sarko immoreel en wijst hem erop dat de regering waarvan hij deel uitmaakte juist een speciaal gehandicaptenprogramma heeft afgeschaft, dat zij in haar tijd op het ministerie van Onderwijs had bedacht. Verliest ze haar geduld of heeft ze gelijk om boos te worden over onrecht? Oordeel zelf.

Labels: , ,

zondag, april 29, 2007

Opwarmertje Ségo - Sarko



Op 2 mei gaan Ségolène Royal en Nicolas Sarkozy eindelijk tegen elkaar in debat. Frankrijk wacht al twaalf jaar op een direct debat tussen twee presidentskandidaten, omdat Jacques Chirac vijf jaar geleden weigerde te debatteren met Jean-Marie Le Pen, die verrassend in de tweede ronde stond. Het belooft een pittig gesprek te worden, kijk maar hoe het er in een gesprek in 1993 aan toe ging.

Labels: , , ,

Ségolène Zidane...

donderdag, april 26, 2007

De felbegeerde kiezers van Bayrou

Het stemgedrag de 6,8 miljoen kiezers van middenkandidaat François Bayrou is waarschijnlijk beslissend voor de overwinning van het Franse presidentschap. Gaan ze naar Ségolène Royal of toch naar Sarkozy. Hoewel hij geen stemadvies gaf, liet Bayrou gisteren tijdens een persconferentie doorschijnen dat hij meer opheeft met links dan met rechts. Ségo's programma is economisch niet zo verstandig, maar Sarko vindt hij maar eng en autoritair. Lees mijn verhaal in de kranten van vandaag, bijvoorbeeld in BN/De Stem.
Morgen zou hij in aanwezigheid van vertegenwoordigers van de regionale dagbladpers (de Franse helaas) in debat gaan met Royal, om te kijken waarover ze het eens kunnen worden. Sarkozy liet vandaag meteen even zien wat Bayrou precies bedoelde. Dat zegt Royal tenminste: volgens haar heeft Sarko namelijk uitgeoefend op de regionale pers om af te zien van zo'n debat, meldt Libération. A suivre.

Update, 14.27 Het debat tussen Bayrou en Royal vindt uiteindelijk zaterdag plaats, om 11 uur, en zal worden uitgezonden door i-Télé en LCI.

Labels: , , ,

maandag, april 23, 2007

Eerste ronde Franse presidentsverkiezingen

Als gevolg van technische problemen bij mijn opdrachtgever GPD stonden de volgende verhalen mogelijk niet in uw regionale krant van vandaag. Niet getreurd, hier leest u ze alsnog: een analyse, een krantenoverzicht en een nieuwsbericht.

Fransen kiezen strategisch voor een klassiek links-rechtsduel
PARIJS (GPD) _ Even leek middenkandidaat François Bayrou in staat het politieke landschap in Frankrijk ingrijpend om te ploegen. Sommigen zagen de boerenzoon op zijn tractor rechtstreeks het presidentiële Elyséepaleis binnenrijden.
De Franse kiezer toonde gisteren in de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen een duidelijke voorkeur voor de kandidaten die de klassieke tegenstelling tussen rechts en links vertegenwoordigen, Nicolas Sarkozy (31 procent) en Ségolène Royal (26 procent). Beiden kregen in absolute aantallen twee keer meer stemmen dan hun voorgangers Jacques Chirac en Lionel Jospin in 2002. De brede coalitie die Bayrou voor ogen had, zal er ondanks diens goede resultaat van 18,5 procent dus hoogstwaarschijnlijk niet komen.
Vijf jaar geleden klaagde het Franse volk massaal dat er niets te kiezen viel in de tweede ronde, waartoe de rechts-extremist Jean-Marie Le Pen verrassend was doorgedrongen. Ook al was het enthousiasme voor de zittende president Chirac destijds gering, 82 procent stemde bij gebrek aan beter toch maar op hem.
Dat zal in de tweede ronde van 6 mei anders zijn. Hoewel Sarkozy tijdens de campagne af en toe knipoogde naar links en Royal een aantal maal naar rechts, bestaan er grote verschillen tussen hun verkiezingsprogramma’s.
Sarkozy wil minder ambtenaren, een versoepeling van de 35-urige werkweek, een strenger immigratiebeleid en lagere inkomensbelasting. Hij verwierf zich als minister van binnenlandse zaken een reputatie als streng ordehandhaver.
Royal wil de sterke rol van de overheid in stand houden. De staat moet een half miljoen banen creëren voor jongeren om de jeugdwerkloosheid van bijna een kwart terug te dringen. Een flexibel arbeidscontract, dat lijkt op het jongerencontract waartegen studenten vorig voorjaar succesvol in opstand kwamen, wordt afgeschaft en het minimumloon verhoogd tot 1500 euro bruto.
De kandidaten zijn erin geslaagd veel stemmen te winnen ten koste van extreem-rechts en -links. Sarkozy kondigde aan de kiezers één voor één weg te willen halen bij Le Pen, wat gezien diens relatief lage score van 10,5 procent geslaagd is. Sarkozy wil strengere regels voor gezinshereniging van immigranten en hij zal een ministerie van nationale identiteit en immigratie creëren, dat een aantal richtlijnen op moet stellen waaraan ‘nieuwe Fransen’ zich, net als de rest van het volk, dienen te houden.
Hoewel veel linkse kiezers tijdens de campagne scherpe kritiek uitten op Royal, leidde het traumatische verlies van Jospin in 2002 ertoe dat zij in de eerste ronde toch massaal strategisch hebben gestemd. Opnieuw deden er talrijke, vooral linkse splinterpartijtjes mee, maar die kregen dit maal aanzienlijk minder stemmen dan de vorige keer.
Royal wacht nu de zware taak de extreem-linkse en de centrumkiezers aan zich te binden. Dat is lastig, want de eerste groep beschouwt haar als te liberaal, terwijl een deel van de tweede groep haar juist als vertegenwoordiger ziet van ‘ouderwets links’.
De meest kansrijke tactiek voor Royal is te pogen de verkiezing te veranderen in een referendum voor of tegen Sarkozy, zoals ze de afgelopen weken al deed.
Sarkozy staat bekend als hardliner en provocateur, die het volk niet verenigt maar juist verdeelt. Royal, die wil dat alle kinderen in Frankrijk dezelfde kansen krijgen als haar eigen vier kinderen, probeert zich te positioneren als moeder van de Franse natie.

Franse kranten: ouderwets links-rechts
PARIJS (GPD) _ De Franse kranten stellen vandaag vast dat de kiezer een ouderwets duel wil tussen links en rechts, vertegenwoordigd door Ségolène Royal en Nicolas Sarkozy. Net als de politici was de pers in zijn nopjes over de hoge opkomst van 84,5 procent. Volgens ‘Le Monde’ heeft het volk een duidelijke keuze gemaakt, waar het trots op kan zijn.
,,Al maandenlang willen de Fransen een duel ‘Ségo’-‘Sarko’. Die krijgen ze en dat is maar goed ook”, schrijft de rechtse krant ‘Le Figaro’. De kiezers ,,kunnen nu de programma’s lezen zonder zich af te laten leiden door hun verbeelding of door exotische kandidaten. Ze kunnen meebeslissen over hun toekomst en die van hun kinderen.”
De linkse krant ‘Libération’ constateert opgelucht dat de vernedering van 2002, toen Le Pen zich kwalificeerde voor de tweede ronde, nu tenietgedaan is. De krant had zaterdag alvast een niet te missen stemadvies gegeven: ‘LINKS’ was de enige tekst op een witte voorpagina.
Libé, zoals de lezers hun krant liefkozend noemen, wil niet dat de tweede ronde verandert in een referendum over ‘de zeer rechtse’ Sarkozy, maar in een strijd tussen twee verschillende programma’s. Het programma waarin ,,de zwakken gerustgesteld worden en de sterken geïntimideerd” moet dan zegevieren.
‘Le Parisien’ noemt middenkandidaat François Bayrou de arbiter van het duel. Hoewel Sarkozy iets betere papieren heeft, is de tweede ronde nog volledig open.

Franse presidentschap tussen ‘Ségo’ en ‘Sarko’
PARIJS (GPD) _ Nicolas Sarkozy en Ségolène Royal zijn de overtuigende winnaars van de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezing en gaan door naar de beslissende tweede ronde over twee weken. De rechtse kandidaat kreeg 31 procent van de stemmen, zijn socialistische rivale kwam tot 26 procent.
Middenkandidaat François Bayrou behaalde 18,5 procent. Hij gaf gisteravond nog geen stemadvies voor de tweede ronde, waarin het stemgedrag van zijn kiezers wel eens de doorslag zou kunnen geven.
Rechts-extremist Jean-Marie Le Pen van het Front National lijkt op zijn 78ste eindelijk uitgerangeerd. Hij kwam niet verder dan 10,5 procent, zijn minste resultaat sinds 1974. Vijf jaar geleden kwalificeerde hij zich nog verrassend voor de beslissende tweede ronde.
De democratie beleefde een goede dag gisteren in Frankrijk, met een historisch hoge opkomst van 84,5 procent van de stemgerechtigden, een record sinds 1965. Dat is 13 procent meer dan in 2002, toen sprake was van een historisch dieptepunt. De scores van de kleine partijen zoals de trotskisten, communisten, groenen en jagers, vielen dit keer tegen, maximaal 4 procent.
Sarkozy is de grote favoriet voor de overwinning. Hij ging aan kop in alle peilingen van gisteravond, met een score tussen 52 en 54 procent, tegen Royal 46 à 48 procent.
,,De overwinning is mogelijk. Ik heb u nodig”, zei Royal. Ze riep de kiezers op die in de in de eerste ronde niet op haar stemden, dat nu wel te doen. Die moeten stemmen op ,,een vrije vrouw, die niet geleid wordt door een clan, een belangengroep of een financiële instelling.
Sarkozy zei gisteren een ‘gebroederlijk Frankrijk’ op te willen bouwen. ,,Ik nodig alle Fransen uit, van welke afkomst, religie of partij dan ook, om zich met mij te verenigen.”
Bayrou vindt dat zijn goede resultaat betekent dat de Franse politiek ingrijpend is veranderd en dat het politieke centrum nu definitief op de kaart staat. Le Pen was bijzonder teleurgesteld dat de kiezer had aangekondigd verandering te willen, maar vervolgens toch op de ‘partijen van de macht’ stemde. Wel was hij tevreden dat veel kandidaten in zijn ogen zijn ideeën hebben overgenomen.
Vooral in het socialistische kamp is het goede resultaat uitbundig ontvangen. Bij de vorige verkiezing kwam de linkse kandidaat Lionel Jospin niet verder dan 16 procent, waardoor hij de eerste ronde niet overleefde.
Veel Fransen rekenden al maandenlang op een tweede ronde tussen Royal en Sarkozy, ‘Ségo’ en ‘Sarko’, maar de onzekerheid was de afgelopen weken toch toegenomen als gevolg van de sterke opkomst in de peilingen van Bayrou. Ook zei ongeveer eenderde van de kiezers twee dagen voor de verkiezingen nog niet zeker te zijn van hun keuze, wat ook bijdroeg aan de spanning.
Anderhalf miljoen Fransen mochten voor het eerst stemmen op computers, merendeels geleverd door het Nederlandse bedrijf Nedap. Problemen met de aansluiting leidden in onder meer de noordelijke stad Reims tot lange wachttijden. Veel kiezers zeiden te denken dat de machines fraudegevoelig zijn.
Overal in het land bleef het rustig tijdens de verkiezingen. In de havenstad Saint-Nazaire stierf een 93-jarige vrouw in het stemhokje. Er werd een natuurlijke dood vastgesteld.

Labels: , , ,

vrijdag, april 13, 2007

Franse presidentskandidaten houden van corrida

Corrida in Floirac bij Bordeaux. Foto: Olivier van Beemen

'Het stierengevecht is een magnifiek schouwspel,' vindt de socialistische presidentskandidate Ségolène Royal. Ook haar concurrenten blijken in meer of mindere mate aficionado, of in ieder geval geen tegenstander van de corrida. Lees er morgen een verhaal over in de regionale kranten. Met dank aan collega Stefan de Vries, die me op dit artikel in Libération wees.

Labels: , ,

maandag, maart 26, 2007

Jeanne d´Arc, een veelzijdige heldin

Onverwacht, maar waar: wat hebben Ségolène Royal en Jean-Marie Le Pen gemeen? Antwoord: hun bewondering voor de maagd van Orléans, Jeanne d´Arc, zowel feminist als nationalist avant la lettre.

In het Historisch Nieuwsblad van deze maand schreef ik een groot verhaal over Jeanne, de schrik van de Engelsen tijdens de Honderdjarige Oorlog. Spoedt u dus richting winkel en koop dit fraaie blad.

Labels: , ,

vrijdag, maart 16, 2007

Handtekeningen: wel Le Pen, misschien toch geen Bové

Zojuist verliep de deadline voor deelname aan de Franse presidentsverkiezingen. Wie de Constitutionele Raad geen vijfhonderd handtekeningen kan overleggen van gekozen volksvertegenwoordigers, onder wie vooral 36.800 burgemeesters, mag niet meedoen. Na - zoals gebruikelijk - veel geklaag heeft Jean-Marie Le Pen van het Front National, die al voor de vijfde keer meedoet, ze binnen. Ook de kleine irritante trotskistische postbode heeft ze bij elkaar, mijn naamgenoot Olivier Besancenot. Nog niet helemaal zeker is of beroepsvandalist José Bové ze bij elkaar heeft. Persoonlijk zou ik het niet zo erg vinden als hij niet mee mocht doen.
Waarschijnlijk doen er twaalf kandidaten mee, vier minder dan vijf jaar geleden. Net als in 2002 hebben ook de jagers weer hun kandidaat, Frédéric Nihous, namens Chasse, Pêche, Nature et Traditions (CPNT), wiens kandidaat de vorige keer 1,3 miljoen stemmen trok.
Morgen in de kranten een stukje over de problemen van de socialistische kandidate Ségolène Royal, die in sommige peilingen voorbij is gestreefd door François Bayrou. Van voormalige partijgenoot, Eric Besson, verschijnt volgende week een boek met veel boosaardigheden over Ségo. Hier alvast een voorproefje.

Labels: , , ,

donderdag, februari 08, 2007

Belangrijke week voor Ségolène Royal

Verslag van mijn deelname aan een participatief debat

Elf februari zou het dan eindelijk zo ver moeten zijn. Dan presenteert de linkse presidentskandidate Ségolène Royal haar verkiezingsprogramma. Het wordt tijd dat ze met concrete voorstellen komt: in de peilingen groeit haar achterstand op de rechtse kanididaat Nicolas Sarkozy. Overigens heeft Royals partij, de Parti Socialiste (PS), wel een programma, maar dat zal vermoedelijk slechts dienen als kader van Royals definitieve project voor Frankrijk.
Een van de oorzaken van de late bekendmaking zijn de kleine vierduizend 'participatieve fora'. Overal in het land hebben 'burgerexperts' zich uitgesproken over onderwerpen als onderwijs, veiligheid en de hoge kosten van levensonderhoud. Uit de honderden, zo niet duizenden voorstellen van de gewone burgers maakt het campagneteam van Royal nu een 'synthese'.
Vorige week (29 januari in het internationale gastverblijf FIAP) bezocht ik in Parijs zo'n participatief forum, waarover ik berichtte in de regionale kranten van de GPD. Op dit weblog lees je de 'synthese' van dit debat.
Het onderwerp van deze avond was ietwat surrealistisch: een participatief forum over participatieve democratie. Het werd vooral leuk toen ik vervolgens een politicoloog (Henri Rey) gespecialiseerd in participatieve democratie ging ondervragen over het participatieve forum over participatieve democratie, waar hij ook aanwezig was.
Voor de lezer die nog niet is afgehaakt: hoewel ik zelf wat sceptisch ben over Royals directe democratie, probeerde ik uit alle macht het debat zonder vooroordelen te benaderen. Misschien was het echt een vernieuwende vorm van democratie.
Het debat was opgedeeld in drie sessies. Tijdens het eerste uur vonden diverse minidebatjes plaats over participatieve democratie, daarna een plenair, evoluerend debat en tenslotte zou de campagne van Ségolène Royal op het programma staan.
Er was een man of honderdvijftig aanwezig, een redelijke afspiegeling van de samenleving. Veertigers en vijftigers waren oververtegenwoordigd, maar er waren ook jongeren en ouderen. Verder waren mannen licht in de meerderheid en was er één zwarte man tussen de blanken, een actief lid uit het achttiende arrondissement die zich grote zorgen maakte over het ontbreken van een programma van Royal. Onder de deelnemers die ik ondervroeg waren ongeveer even veel leden van de PS, als niet-leden.
De minidebatjes waren zo kort dat er nauwelijks ruimte was voor debat. Belangrijk was dat we in kringen zaten, niet in rijen achter elkaar. Meteen merkte ik de moeite die de animateurs (debatleiders die je eigenlijk geen leiders mag noemen omdat iedereen gelijk is) hadden om aan hun eigen principes te voldoen. Zo vertelde mijn animatrice tijdens een inleidend praatje dat het absoluut niet de bedoeling is dat iemand een inleidend praatje kwam houden, waarna het publiek vragen mocht stellen. Vervolgens mochten wij vragen stellen.
Veel deelnemers bleken zich zorgen te maken over de te vormen synthese: hoe komen al die voorstellen en meningen gedaan tijdens duizenden debatten samen in een concreet programma? De animateurs wezen vooral op de bekwaamheid van de référants (een soort rapporteurs die de synthese maken van ieder debat).
Toen een drietal référants in de tweede sessie van het debat voorbeelden gaf van de conclusies die zij trokken uit hun respectievelijke debatten, bleken de grote onderlinge verschillen. Camarade Damien hechtte het meeste belang aan een sfeerbeschrijving en herhaalde een aantal keer dat er zo veel vernieuwende voorstellen gedaan waren. Om welke het dan ging? 'Ja, echt veel vernieuwende, concrete voorstellen.' Toen moest hij even hard nadenken, waarop hij kwam met een 'overheidsorgaan dat jongeren moet helpen zich te oriënteren in werk en studie.' Wellicht helemaal geen slecht idee, maar ik vraag me af of het wel zo vernieuwend is als Damien beweert.
Een volgende kameraad rapporteerde over la vie chère (de hoge kosten van levensonderhoud) en kwam wel met tientallen concrete voorstellen (gratis openbaar vervoer voor jongeren, cultuur moet goedkoper, inkomensafhankelijke huurprijzen, etc.), die vrijwel zonder uitzondering veel geld kosten. Waar dat geld vandaan moest komen, vertelde ze niet.
Op veel vragen tijdens de eerste twee delen van de avond luidde het antwoord dat de vraag aan bod kwam tijdens het derde deel: hoe gaat het tot nog toe met de campagne van Royal? Daar was ik ook erg benieuwd naar.
Tot mijn en veler anderen verbazing, gingen we daar echter niet over discussiëren. Onder leiding van een Engelse animateur gingen we een soort spelletje doen, waarbij alle stoelen verdwenen. Telkens moest iemand Royal een advies geven hoe ze de verkiezingen moet winnen ('Ségolène moet zich duidelijk links positioneren'), waarna gelijkgestemden zich bij de spreker moesten opstellen.
Misschien best een leuk spelletje, maar geen spoor van de staat van de campagne. Een vrouw die haar bezorgdheid toonde over het programma van Royal ('haar boek is ook nooit gekomen, straks doet ze dat weer'), kreeg - net als eerder die avond - geen antwoord.
Rendez-vous le 11 février
, is waarschijnlijk het enige antwoord. Voor de socialisten is het te hopen dat Royal in een grote hal in Villepinte ten noorden van Parijs duidelijkheid zal verschaffen.

Mijn oordeel over het participatieve debat (met de beperking dat is slechts bij één debat aanwezig was):
Positief:
- Relatief groot aantal deelnemers en betere afspiegeling van de samenleving dan bij 'klassieke bijeenkomsten in rokerige zaaltjes'.
- Wellicht krijgt Royal dankzij de debatten een goed beeld van wat er in de samenleving speelt.
- Ook al wordt het gros der voorstellen niet overgenomen, 'burgerexperts' krijgen op vrij laagdrempelige wijze de mogelijkheid hun mening te geven. Dat is voor velen al meer dan zij ooit hadden durven hopen.

Negatief:
- Ik ben niet overtuigd van de capaciteiten van de tientallen référants die moeten zorgen dat er een evenwichtige eindconclusie komt. Politicoloog Henri Rey noemde me cynisch, maar mij zou het niet verbazen als Royal met een programma komt waarbij niet of nauwelijks naar de participerende debatten is gekeken. Aangezien er zo veel voorstellen zijn gedaan, zijn haar programmapunten zonder enige twijfel ooit genoemd. Uiteindelijk moet zij beslissen en begrijpt de kiezer dat ze niet alle voorstellen (die elkaar soms tegenspreken) over kan nemen. Op vrij gratuite wijze zou ze op die manier een klassiek programma een democratisch sausje kunnen geven.
- Er mogen veel aanwezigen zijn, uiteindelijk praat slechts een deel van hen. De voorstellen van intelligente of welbespraakte deelnemers met politieke ervaring wegen toch zwaarder dan die van andere 'burgerexperts'.

Labels: , , ,

zaterdag, januari 27, 2007

Ségolène Royal en François Hollande

Gecompliceerd: de Franse presidentskandidate Ségolène Royal en partijleider van de Parti Socialiste François Hollande zijn partners and lovers. Lees er onder meer over in BN/De Stem.

Labels:

maandag, januari 01, 2007

De beste wensen voor 2007...

... van Jacques Chirac,
... van Ségolène Royal, en
... van Nicolas Sarkozy

Labels: , ,